In Athens for a week

In athens for a week, meetings freinds, family, working, and the best tasting greek food and visiting the new acropolis museum... Worth visiting...watch the videos especially the one regarding moving the artefacts... To my pleasnt syrprise one of the best oriental pastries of Thessaliniki opened a new unit in the center os Athens...

Σήμερα έκανα μια τρομερή ανακάλυψη που με χαροποίησε πάρα πολύ. Επιτέλους άνοιξε Χατζής στην Αθήνα, ένα πραγματικά μεγάλο βήμα στην πορεία προσέγγισης μεταξύ βορείου και νοτίου Ελλάδος… ε οι χαμουτζήδες τώρα μπορούμε να απολαύουμε τις θεϊκές γεύσης που μέχρι πριν μόλις 500 και κάτι χιλιόμετρα ήταν προσιτές.

Δεν ξέρω πόσες φορές στην διαδρομή του τρένου από την Θράκη έκανα την τρέλα για την μισή ώρα που το τρένο σταματούσε στον σταθμό της Θεσσαλονίκης, να κατεβαίνω, να παίρνω το λεωφορείο να κατεβαίνω στον κοντινότερο Χατζή, να αγοράζω ότι προλαβαίνω, σεκέρ παρέ, ταούκ γιοκτσούκ, δάχτυλα του πασά, Καζάν ντιπι, κτλ, να τρέχω και να αρπάζω το πρώτο λεωφορείο και να μπαίνω στο τρένο λεπτά πριν ξεκινήσει για Αθήνα. Και όλο αυτό το τρέξιμο, μόνο και μόνο για να φάμε οικογενειακώς στην πρωτεύουσα, ότι καλύτερο έχει να επιδείξει σε ανατολίτικες λιχουδιές ο Βορράς…

Αυτην την φορα δοκιμασα ενα νεο, μια κρεμα απο μαστιχα χιου, που με ξετρελανε...

Ναι βέβαια αυτή η κάθοδος των ζαχαροπλαστείων του Βορρά είχε αρχίσει πολλά χρόνια πριν, και όλα συγκεντρώνονταν στο Σύνταγμα. Έτσι μπορεί κανείς να βρε πλέον στην αττική τα τρομερά γεμιστά τσουρέκια του Τρελή, τρίγωνα πανοράματος κτλ, αλλά κατά την ταπεινή μου γνώμη ο χατζής είναι το καλύτερο ζαχαροπλαστείο της Θεσσαλονίκης… Το μόνο που ίσως με στεναχωρεί είναι ότι χάνω ένα κίνητρο και αρκετά ισχυρό για να ανεβαίνω στον Θερμαϊκό… από την άλλη βέβαια, που να έχω την δυνατότητα να το κάνω αυτό, τις λίγες μέρες της παραμονής μου στην Ελλάδα, προλαβαίνω να κάνω σχεδόν κανένα από τα μεγαλεπήβολα σχέδια μου, πολύ λιγότερο να ταξιδέψω…

Πάντως εντύπωση μου έκανε η τρομερή αύξηση των αυτοκινήτων στην Ελλάδα, όπου πλέον δεν διανοείσαι ούτε καν την πιθανότητα να βρεις παρκινγκ σε καμία περιοχή της Αθήνας…. Το μετρό  είναι η μόνη σωτήρια και οικονομική λύση…

Μια άλλη ευχάριστη αλλαγή ήταν η στοά στην Κλαυθμώνος που στο παρελθόν ήταν μια εγκαταλειμμένη άθλια και παρακμιακή τρύπα, και πλέον είναι πέρασμα, με ωραία μαγαζιά για καφέ και φαγητό…

Το κερασάκι στην τούρτα ήταν το μουσείο Ακρόπολης, το οποίο ήταν απλά υπέροχο, και σε αυτό θα πω ότι είναι εντυπωσιακό το έργο που έγινε ενώνοντας το σήμερα και το χθες , ενός μνημείου που το βλέπεις μπροστά σου, στο σύνολό του, αλλά και δομημένο με όλα τα διασωζόμενα τμήματα των διαζωμάτων. Ο τελευταίος όροφος είναι μια τρομερή σύλληψη  για την ένωση του μνημείου με τα διακοσμητικά του τμήματα μέσα στο μουσείο…

Μου θύμισε εκείνη την ταινία το μετέωρο βήμα του πελαργού του Αγγελόπουλου, όπου ο γαμπρός και η νύφη παντρεύονται εικονικά σε αντίθετες μεριές του ποταμού με τα 2 σόγια να παρευρίσκονται στην τελετή μεταξύ συνόρων ή σαν το θεατρικό του Μπεντ στην πιο ερωτική σκηνή του έργου όπου οι πρωταγωνιστές κάνουν νοητικό έρωτα 

Πολύ καλό και το ντοκιμαντέρ στην είσοδο σχετικά με την κατασκευή και μεταφορά των εκθεμάτων στο μουσείο. Μπορώ να πω ότι είναι πολύ καλή η τοποθεσία των καρυάτιδων με την εκλιπούσα να έντονα απούσα από τις αδερφές της…

Νομίζω ότι μπορεί να υπάρχουν πολλά μουσεία στον κόσμο, με πολλά εκθέματα, αλλά το μουσείο της Ακρόπολης είναι μοναδικό στον τρόπο που δένει τα εκθέματά του με τον φυσικό τους χώρο προέλευσης και τα προβάλει με τρόπο απλά μοναδικό… 


Υλικά:

    * 600 gr. Αλεύρι Ζαχαροπλαστικής
    * 350gr. Βούτυρο (Αγελαδινό)
    * 150 gr. Σιμιγδάλι (ψιλό)
    * 150 gr. Γάλα (Αγελαδινό)
    * 200 gr. Άχνη-Ζάχαρη
    * 2 gr.Μπέκιν
    * 5 Αυγά
    * Λίγα Φουντούκια

Υλικά για σιρόπι:

    * 2 κιλά Ζάχαρη
    * 2 κιλά Νερό
    * 200 gr. Γλυκόζη
    * ½ Φλιτζανάκι Χυμό Λεμόνι

Προετοιμασία:

Σε μια κατσαρόλα βάζουμε το γάλα, τα αυγά, το μπέκιν και την άχνη- ζάχαρη και τα ζεσταίνουμε ελαφρώς μέχρι να αφομοιωθούν καλά τα υλικά. Αφού κρυώσει το μίγμα, προσθέτουμε το βούτυρο και σιγά, σιγά βάζουμε το σιμιγδάλι και το αλεύρι ώσπου να γίνει σφιχτή η ζύμη.

Τοποθετούμε την ζύμη στο μπάγκο εργασίας πλάθοντας με τα χέρια, έπειτα το σχηματίζουμε σε μικρά μπαλάκια και τοποθετούμε στο ταψί μόλις τελειώσουμε με όλο το ζυμάρι, βάζουμε πάνω στα κομμάτια από ένα φουντούκι.

Έπειτα, σε προθερμασμένο φούρνο ψήνουμε στους 180 oC για 40-45 λεπτά περίπου.
Προετοιμασία για σιρόπι:

Σε μια κατσαρόλα ρίχνουμε το νερό, την ζάχαρη και την γλυκόζη βράζοντας σε σιγανή φωτιά. Μόλις το σιρόπι πάρει βράση ρίχνουμε το χυμό λεμονιού μέσα στη κατσαρόλα και ανακατεύουμε. Έπειτα το βράζουμε καλά μέχρι να δέσει.
Σιρόπιασμα:

Μόλις είναι έτοιμο το Σεκέρ Παρέ, το σιροπιάζουμε αμέσως με το ζεστό σιρόπι και το αφήνουμε να μουλιάσουν για αρετή ώρα.

Sotades (Σωτάδης)

Hoje vou comentar sobre um poeta que nada sobreviveu hoje da obra dele...
Sótades (grego: Σωτάδης) foi um poeta grego do século III a.C.
Sótades era natural de Maronéia (Trácia) e especializou-se num tipo obsceno de verso jônico, conhecido como "Kinaidoi". Inventou uma métrica mais livre, que aplicou em várias de suas obras, inclusive em um texto reescrito da Ilíada.
“ Você está metendo seu pau em um buraco ímpio!. ”
—Sótades: Sátira a Ptolomeu II[1].
Viveu em Alexandria, durante o reinado de Ptolomeu II Filadelfo. Por satirizar o casamento incestuoso do rei com sua irmã, Arsínoe II, foi preso, porém conseguiu escapar para a ilha de Caunus, onde foi descoberto e assassinado por Patroclo, oficial de Ptolomeu.
Sótades foi autor de alguns dos primeiros palíndromos encontrados, e muitos creditam a ele a invenção deste gênero particular de composição.
Os textos de seus poemas Adônis e Príapo, mencionados por outros autores, se perderam

E agora em inglês um poema de outro poeta grego, da Alexandreia do Egipto, muito mais recente
Poetry mood:
Days of 1903
I never found them again -- the things so quickly lost....
the poetic eyes, the pale
face.... in the dusk of the street....

I never found them again -- the things acquired quite by chance,
that I gave up so lightly;
and that later in agony I wanted.
The poetic eyes, the pale face,
those lips, I never found again.

Constantine P. Cavafy (1917)



Today will mention Sotades (Greek: Σωτάδης)who was an Ancient Greek poet who flourished in the third century BC.

Sotades was born in Maroneia, either the one in Thrace, or in Crete. He was the chief representative of the writers of obscene satirical poems, called "Kinaidoi", composed in the Ionic dialect and in the "sotadic" metre named after him. He lived in Alexandria during the reign of Ptolemy II Philadelphus (285 BC-246 BC). One of his poems attacked Ptolemy's marriage to his own sister Arsinoe, from which came the infamous line: "You're sticking your prick in an unholy hole." [Plutarch, "On the Education of Children", 11a; Athenaeus, xiv. 621a. Translation from Graham Shipley, "The Greek World After Alexander, 323-30 B.C.", page 185. Routledge.] For this, Sotades was imprisoned, but he escaped to the island of Caunus, where he was afterwards captured by Patroclus, Ptolemy's admiral, shut up in a leaden chest, and thrown into the sea.

Only a few genuine fragments of Sotades have been preserved; those in Stobaeus are generally considered spurious. Ennius translated some poems of this kind, included in his book of satires under the name of Sola.

Sotades was also the author of some of the first recorded palindromes, and many credit him with the invention of that particular genre of composition.

Richard Francis Burton named the "Sotadic zone", a supposed geographical belt where he hypothesized homosexuality was unusually prevalent, after Sotades.

Cidade maravilhosa - marvelhous city 2016

Cidade Maravilhosa won the Olympic games...
One more time will be present in an Olympic games.
I got the chills when I read the new today. I am totally concentrated on my daily issues that I had no idea about the canditature of RJ.
Madrid again lost the Olympic games, what a pity, for them it is a great city, but during summer it is not the best option to be there.



At least the video is very brazilian and nice...
My life has improved the last few weeks, a new restaurant the Barvara cafe is open and the quality of my lunch has improved 100%.

 Next week will be in Porto de Galinha, northern coast of Brazil, we deserve some rest after all this workload. Naturally we will not only rest, we will have to work, but will not be too worried about it.

By the way, I will have to be in Maimi on Dezember, and planning a spiritual journey to Peru fro new year... Suddenly too many traveling is predicted... November is already planned for Paris and Athens....

Let's see how thing will be.

Blogging era

It ´s been long time I am a blogger, and I really enjoyed meeting bloggers virtually, but it was always better when we met in the real life. Latetly my bussiness are increasing and there is no more time to spend on this blog anymore. Yesterday, decided to change the model of the blog. It has been some time now that the last model was totally unstructured, so it was one more think to do.
But changing I lost all the links of my fellow bloggers that I have been following...
Started to add a couple of then, and then I resisted...
what is the point? Investing in the blog is always a personal pleasure of criation, but it only an illusion...
I will keep up posting, but only when I feel like it and have time for it. I will determine the time I want to spend here and will expose my thought and ideas...
the purpose is to share this with the rest of the world...
maybe there is something usefull for somebody in it...

Όχι δεν είμαι λυπημένη

Como evitar obseção, Πώς να αποφευχθεί ο δαιμονισμός

O remorso é sempre o ponto de sintonia entre o devedor e o credor.
Οι τύψεις είναι πάντα το σημείο συντονισμού μεταξύ του θύτη και του θύματος (σε εναν δαιμονισμό)

(No mundo maior, André Luiz psicografado pelo Fransisco Xavier, explica um caso de obseção e analiza-o)

Isso é a chave de uma obsessão. Quando alguiem não tem o sentimento de culpa ou remorso, não pode ser atingido pelos espiritos obsessores. Caso perceber o proprio erro, sentir remorso é natural, mais pode mudar tudo caso agir de forma para corregir os atos anteriores que causarom danos aos espiritos obsessores. Uma ação na direção de corregir um ato, pode evitar a culpa, e a obsseção e ajudar os espiritos para um esclarecismento e liberação, através do perdão...

Doar-se, amar, aceitar sua responsibilidade e agir em acordo com sua conciencia é o melhor caminho...

Cada vez me supreende o espiritismo com a lógica e razão...

Οι τύψεις είναι πάντα το σημείο συντονισμού μεταξύ του θύτη και του θύματος (σε εναν δαιμονισμό)
λήμα από το βιβλίο του πνεύματος Αντρε Λουιζ ψυχογραφημένο από το δίασημο μέντιουμ Σικο Ξαβιε.
Σύμφωνα με τον πνευματισμό, δαιμονισμός, αποτελεί ένα φαινόμενο πολυ κοινό στην καθημερινή μας ζωή. Μάλιστα χρησιμοποιείται ο όρος βαμπιρισμός, όπου ουσιαστικά αναφέρονται σε μια κατάσταση όπου πνεύματα εχθρικά προς κάποιον, τον κατατρέχουν προσπαθώντας να τον βλάψουν. Συνήθως, κανείς δεν υποκύπτει σε τέτοιες επιθέσεις, εκτός από τις στιγμές αδυναμίας, και αφού επιτρέψει με τις σκέψεις του να συντονιστεί με τέτοια πνεύματα. Το άτομο παραδέχεται την ενοχή του, έχει τύψεις έναντι του εχθρικού πνέυματος κάποιου ανθρώπου που σε μια προηγουμενη εποχή (σε άλλη ζωή ή στην τωρινή) υπήρξε θύμα πράξεων του πρώτου. Κινούμενο από το μίσος ή άλλα πάθη / αισθήματα, κατατρέχει το θύτη, επιδιώκοντας εκδίκηση.
Όμως κανείς δεν μπορεί να υποστεί βλαβες από ένα πνεύμα, εκτός εαν επιτρέψει τον συντονισμό μαζί του. Έτσι, εαν μέσα από τύψεις, ουσιαστικά ανοίγει κανείς παράθυρο προς τον δαιμονισμό, θα καταλήξει έρμαιο των σκέψεων και νοητικών επιροών του εχθρικού πνεύματισμος χωρίς να το συνειδητοποιεί.
Η λύση είναι να αναγνωρίσει κανείς το λάθος του, και να προσπαθήσει να το επιδιωρθώσει, μέσα από πράξεις αλληλεγύης και αγάπης. Δεν εχει νόημα να κλαίμε για ένα ποτήρι γάλα που χύθηκε, δεν μπορούμε να ανατρέψουμε ότι έχει γίνει, αλλά μπορούμε να δράσουμε στο τώρα.
Ο πνευματισμός με εκπλήσει ευχάριστα κάθε μέρα που διαβάζω περισσότερα και μαθαίνω για αυτόν...
Αν και ξέρω ότι οι ορισμοί είναι τελείος διαφορετικής έννοιας από την Βραζιλίανικη, νομίζω ότι είναι σημαντικό να μεταφραστεί... Ωστωσω ξερω την στάση πολλών σε αυτό το θέμα, αλλά θα συνηστούσα να δείτε ότι το φαινόμενο υπάρει παγκοσμίως και αλλάζει η ερμηνεία του. στην Ορθοδοξία υπάρχει ο εξορκισμός, το κακό το μάτι, και άλλες παρόμοιες προλήψεις

Madam butterfly + Ισραηλινός εξελέγη στις κορυφαίες δομές της παλαιστινιακής Φατάχ

This is a first Sunday I decided not to work too much... so I started to read this amazing book in the balcony with the beautiful view of my house that so few times I have the chance to see...

This a piece of news that Impressed me!!! I simply copy and paste it bellow. A jew is elected member of the Fatah council! and Mr M. Butterfly died.. I didn't know that the famous opera had a basis. Mr. Shi was a Beijing opera singer and spy whose sexually convoluted love affair with a French Embassy worker was the inspiration for the Broadway show. The whole story is in this link...

http://www.nytimes.com/2009/07/02/world/asia/02shi.html

But is it impressive how many games this man played on this french guy!

Now the news in greek about the first jew member of the Fatah,the link is on the title

Ισραηλινός εβραίος διεκδίκησε για πρώτη φορά και κατέκτησε έδρα στο Επαναστατικό Συμβούλιο της Φατάχ, το κορυφαίο διοικητικό όργανο του κινήματος του Μαχμούντ Αμπάς.
Ο 66χρονος ακαδημαϊκός Ούρι Ντέιβις καταγγέλλει επί χρόνια τις «πολιτικές απαρτχάιντ» του Ισραήλ.
Όντας ο μοναδικός Ισραηλινός που συμμετέχει στο Επαναστατικό Συμβούλιο, δηλώνει ότι θέλει να εκπροσωπήσει τους μη Αραβες που στηρίζουν τον παλαιστινιακό αγώνα.
Ο ίδιος τονίζει ότι η ισραηλινή υπηκοότητα δεν έπαιξε κανένα ρόλο στην εκλογή του στη διάρκεια του πρόσφατου ιστορικού συνεδρίου της Φατάχ στη Ραμάλα της Δυτικής Όχθης.
«Στη σύνοδο το καλωσόρισμα ήταν το πιο εγκάρδιο και ενθουσιώδες. Το κίνημα της Φατάχ είναι ένα ανοιχτό, διεθνές κίνημα και η ένταξη δεν εξαρτάται από την εθνική καταγωγή, αλλά από τη συμφωνία στη βάση του πολιτικού προγράμματος» δήλωσε στο BBC.
Ο Ντέιβις, παντρεμένος με Παλαιστίνια, ήταν μεταξύ 700 ατόμων που διεκδίκησαν 89 ανοιχτές θέσεις στο Επαναστατικό Συμβούλιο.
Στο συνέδριο τα περισσότερα από τα μέλη της παλαιάς φρουράς δεν κατόρθωσαν να εκλεγούν στην Κεντρική Επιτροπή.
Newsroom ΔΟΛ

Agosto...

Ai que saudades da grecia, agora é verão, atenas é vazia, tudo o mundo na praia, relaxadoooo... e eu a contra partida, trabalhando como loco, uf!
Não da tempo mais para nada, tanto trabalho que tenho. No ultimo fim de semana, recebemos o chefão dos EUA, organizamos 2 eventos grandes para ele, foi tudo bom. Deu um trabalho danado, mais o resultado foi positivo no fim.
Ultimamente estou curtindo muito dirigir o caro e ouvir material espirita em mp3. Um Domingo baixei monte mp3 de literatura ou palestra espíritas, disponíveis no internet. Assim, ouvi 2 livros, que de outro modo não teria condição de leer. Ontem estava ouvinod a palestra deste cara pelo nome http://www.nazarenofeitosa.blogspot.com/ onde analizava a homosexulaidade e espiritismo, e ele revelou uns partes particulares da vida dele, muito emocionantes mesmo, fiquei muito emocionado ouvindo isso. Mais quando todo o cd acabou, decidí colocar um poucinho de musica grega, e estou relembrando todas aquelas canções gregar super populares que nunca ouvi desde que estou neste país... que vontage de ir com meus amigos e dancar numa taverna tipica grega...
Mais sei bem que se morava em Atenas, por acaso, seria muito raro sair para dancar...
anyway, vou dormir pois amahna tem mais compromissos e trabalho...

Το νεο μου παιχνίδι

Το νέο μου παιχνίδι είναι το νεο προγραμμα που μας επιτρεπει να ανακατασκευάζουμε εικόνες από εξετάσεις τομογραφίας... Ποιος θα το ελεγε?Ταξίδι στο σώμα, ταινίες φαντασίας που είναι πλέο πραγματικότητα...
Το φεστιβαλ κινηματογράφου της Παουλινια, μικρής πόλης διυλιστηρίου λίγα χλμ από την Καμπινας, με εξέπληξε... Ένιωσα ξαφνικά τις παλίες καλές εποχές του φεστιβαλ Θεσσαλονικής... μια χαρα... του χρόνου θα πάω σε πιο πολλές προβολές. Κρίμα που έχασα την καλύτερη ταινία, τον παραμυθά...
Επόμενο σαββατοκύριακο, άλλο ένα ιατρικό συνέδριο για τον διαβήτη αυτήν την φορά... ούφ, όλο καινούργια συνέδρια ξεπηδανε... και σε όλα θα έπρεπε να πάμε.
Είδομεν...
Πάντως πιστέυω ότι η δουλειά είναι έτοιμη να κάνει μεγάλο μπαμ....